«Ακόμα παραμερίζει λίθους»

«Ακόμα παραμερίζει λίθους»

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος στα κεφ. κζ΄62-66 και στο κη΄1-7 αναφέρει περί της Ανάστασης  του Κυρίου μας, το μεγαλύτερο μετά την Ενανθρώπισή Του μυστηριωδες γεγονός στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, ότι ένας άγγελος κύλησε το σφραγισμένο λίθο που είχε τοποθετηθεί στην είσοδο του τάφου μπρος τα μάτια των φυλάκων στρατιωτών, για να τους δείξει όχι μόνο ότι ο Κύριος είχε ήδη αναστηθεί και βγει πριν ακόμα ο λίθος μετακινηθεί, αλλά και ότι είχε στην εξουσία Του αγγελικές δυνάμεις, που μπορούσε να προστάξει να κυλούν κάθε λίθο που τυχόν θα στεκόταν εμπόδιο στους σκοπούς Του ή στο δρόμο Του. Να κάμει τους στρατιώτες, θέλοντας και μη, να κηρύξουν στ΄ αφεντικά τους, τους Πιλάτους και τους Ηρώδηδες, πως ο αναστηθείς Χριστός τους ήταν Πρόσωπο μιας υπερβατικής εξουσίας, και πως κατά συνέπεια η δική τους εξουσία και κάθε άλλη, πολύ γρήγορα θα υποτασσόταν σ΄ Εκείνον.
      Όμως, “ο κυλισμένος λίθος” ήλθε με τη σειρά του να μιλήσει και στους ανθρώπους που Τον γνώρισαν και Τον αγάπησαν και Τον ακολούθησαν. Να τους πείσει πως Αυτός θα μπορεί στο εξής να κάνει τα πάντα γι΄αυτούς, και πως δεν έχουν πια τίποτα να φοβούνται.

      Η Μαρία η Μαγδαληνή που ήλθε τα χαράματα της ημέρας της Ανάστασης και βρήκε “τον λίθον αποκεκυλισμένον”, κι είχε τη φανέρωση του αγγέλου πρώτα και μετά τη φανέρωση του ίδιου του Κυρίου έξω απ΄ τον τάφο κάπου στον κήπο, η άλλη Μαρία που διαπίστωσε κι αυτή όσα και η πρώτη, ο Πέτρος που μαζί με τον Ιωάννη  μπήκαν τρέχοντας στο ανοιχτό μνημείο κι αντί να βρούν τον Κύριο εκεί, βρήκαν τα σάβανα και το σουδάριον “κι είδαν και πίστευσαν”, όλοι εκείνοι που αναστήθηκαν την ώρα που ο Κύριος εξέπνευσε στο σταυρό, όπως ο Ματθαίος στο κεφ. κζ΄51-53 μας λέει: “τα μνημεία ηνοίχθησαν, και πολλά σώματα των κεκοιμημένων αγίων ανέστησαν, κι εξελθόντες εκ των μνημείων μετά την ανάστασιν αυτού, εισήλθον εις την αγίαν πόλιν και ενεφανίσθησαν εις πολλούς”, αυτοί και αναρίθμητοι άλλοι έχουν να μας διαβεβαιώσουν, πως κανένας λίθος δεν μπορεί ποτέ να γίνει εμπόδιο στον Κύριο αλλά και στη ζωή των δικών Του.

         Τι μεγάλο μάθημα αυτό για όλους εμάς τους πιστούς του Χριστού!
         Υπάρχουν λίθοι στο δρόμο μας, ενώ περπατάμε στη ζωή αυτή. Πολλοί απ΄ αυτούς είναι μεγάλοι. Με ανθρώπινη λογική μας φαίνονται αμετακίνητοι. Δεν ξέρω τώρα που διαβάζεις αυτά τα λόγια ποιοι είναι οι λίθοι που σου εμπνέουν φόβο, αμηχανία, απελπισία. Σε ωθούν σε απιστία. Σου λένε στη γλώσσα τους, “παρ΄το απόφαση, ελπίδα για σένα δεν υπάρχει. Αντί να περιμένεις αυτός ο λίθος να μετακινηθεί, σκάψε καλύτερα έναν τάφο για σένα, μπες μέσα κι όλα θα τελειώσουν εκεί”.

          Όμως αγαπητή μου κι αγαπητέ μου, θα σε συμβούλευα, κάμε καλύτερα κάτι άλλο. Πάψε να κοιτάζεις τον κάποιο “λίθο”  της ζωής σου, πάψε ακόμα να κοιτάζεις πίσω σου, αλλά μόνο θαύμαζε τα όσα ο Κύριος έκαμε στη ζωή άλλων. Για λίθους που μετακίνησε στο διάβα τους και τους χάρισε μαζί με τη φωτεινή Παρουσία Του και την κάλυψη της κάποιας ανάγκης τους, στη δύσκολη ώρα.

         Κοίτα πάντα εμπρός, με πίστη στην αγάπη Του και στη δύναμή Του. 
         Ο Θεός που μίλησε κάποτε είναι έτοιμος πάντα να μιλάει.
         Ο Κύριος που στο παρελθόν συγχώρησε αμαρτίες είναι πάντα έτοιμος να συγχωράει.
       Ο Θεός που δια του Ιησού Χριστού ήλθε στον κόσμο, ήλθε για τους ανθρώπους του παρελθόντος και για κείνους του παρόντος, ήλθε και για σένα.

         Ο Κύριος που ήλθε με σκοπό να κυλήσει λίθους, ήλθε να κυλήσει και τους δικούς σου. Πες Του μέσα απ΄τη καρδιά σου: «Κύριε πάρε μου κάθε αμαρτία, δώσε τη δική Σου λύση στο πρόβλημά μου, κύλισε και το δικό μου λίθο». Σίγουρα θα σε ακούσει και θα το κάνει.

Ακόμα κυλάει λίθους, όταν επιθυμούμε το κύλισμά τους να γίνεται μόνο προς δόξαν του Αγίου Του Ονόματος.

          Κανένας “λίθος” δεν μπορεί να φράξει το δρόμο Του.

Ο Θεός να σε ευλογεί.

Leave a Reply